لیلی ناهیدی آذر برنده مسابقه شعر ماه دسامبر شد. متن هلندی شعر را می توانید در وبسایت خرانات مطالعه کنید و اجرای شعر توسط شاعر را در کانال یوتیوب وی ببینید. اما متن فارسی شعر:‌

مسافر دره های ناامیدی

و من امروز
از قعر عمیق ترین دره های جهان درگذرم.
مهی سنگین چون پرندکی سیاه
برشاخسار اندیشه های من لانه می سازد.
یگانه نور این سرزمین از خون یاقوت هایی است
بر راه رفته ام پاشیده است،
از انار چاک خورده قلب.

آن بیرون شاید تاریکنای شب را به غبار صبح آخته باشند.
و کسی خنده ناک بخواند.
آن بیرون شاید چوپان گوسفندان بی خیالی
در نی سحرآمیزش دمیده باشد،
و بره های پشمین را
در شبنم چمن های تر رانده باشد.

اما آخر مرا که چه به این خیال ها؟
من در این غار بی پایان
تنها و رسگردانم
و باران غبارهای سربی
عفن مرگ را در من مرداب می کند.
هیچ چراغکی راه را روشن نمی دارد
و هیچ کورسوی ستارکی نمی بارد

فقط حب زندگی است که که مرا با خود می برد
چونان گاری نعش کشی
در جاده های گل اندود.

ای آدمیانی که نور در خانه هاتان ریشه دارد
و باردار شفق های شعفید.
مرا هم بخواهید.
این روح گمشده را نیز
میهمان سفره های خود کنید.

که شادی گیاهی است
که در خاک تشنه نمی روید
و لذت آتشی است
که جز به انبوه هیمه ها نمی رقصد.

مرا هم بخوانید که
جز به مجموع،
امیدی به رستگاری نیست.